Thursday, November 30, 2017

Dikiş diken bir anne olacağımı düşünmezdim!



Hatta aklımın ucundan geçmezdi. Dikiş dikmeyi biliyorum diyemem, ama bayağı güzel işler yaptım, ve çok şey öğrendim dikiş hakkında, hem de çok kısa zamanda!

Tam zamanlı çalışan, evden işe, işten eve günde bir buçuk saate yakın zamanını yolda geçiren bir anneyim. Aslında hafta içi hobilere hiç zamanım yok. Ama günde on beş dakika ayırınca neler çıkıyor ortaya, hergün neler öğreniyor insan!

Kızıma doğduğu günden beri her gün aksatmadan kitap okuyorum. Bazen benim yerime babası okuyor. Kitapsız bir günü geçmedi bugüne kadar diyebilirim. Beraber zaman geçirmek için harika bir fırsat. Evde olduğumuz zamanlarda kitap haricinde başka şeyler de yapmaya başladık kızımla, o büyüdükçe. Her çocuğun yaptığı şeyler, boya, yap boz, lego vs. Derken ben aniden dikiş öğrenmeye karar verdim ve kızım da doğal bir şekilde bu sürece dahil oldu!

Çok iyi dikiş diken bir anne ve anneanneyle büyüdüm. Ama iğneyi hiç sevemedim. Örgü örmeyi, tığ işi yapmayı sevdim hep. Diğer çocuklardan pek farkım yoktu: ben de oyun oynadım, derslerime çalıştım, kitap okudum, ama el işi yapmayı da sevdim hep. Belki annemden gördüğüm için. Annemi bu güne kadar bir dakika bile boş duruken görmedim. Yaptığı milyonlarca işin yanında hep bir elişi de yapmıştır. Son senelerde bana hep ‘kızım sana bir dikiş makinası alalım, her eve lazım’ dediğinde hep dudak büktüm. Ben dikiş dikmeyi sevmiyordum ki, niye ısrar ediyordu annem? Dikiş dediğin şey dağınık, her tarafa kumaş kırpıntıları, iplikler, toplu iğneler saçılan bir aktivitedir! Öyle değil midir? Sevilecek nesi var? Hem çok zor birşey, 45 yaşıma gelmişim elime bir iğne almadan, dikiş nasıl öğrenirim? Hem işim, kızım var, cok meşgulum ben!

Ve tabii ki annem beni ikna edemedi, ama sonra ne olduysa, ben farkına bile varmadan bu dikiş dikme fikri yavaş yavaş kafama yerleşmeye başlamış olacak ki bundan altı ay önce bir dikiş makinası sipariş ediverdim! Şöyle en basitinden, en ucuzundan.

Makina geldi (Singer 3210), kutusunda epey bir durdu. Ben ona baktım o bana!

Yarın:’Anne! Bu makina nasıl çalıştırılıyor?’

No comments:

Post a Comment