Monday, December 4, 2017

Kendini terzi zanneden anne boyundan büyük işlere girişir!



Kızıma etek dikmeyi ‘başardıktan’ sonra aniden bir özgüven geldi bana! 

Eteğin astarı için eski bir plaj bluzunu bozmuştum, bluzun geri kalanından da acaba kızıma bir bluz yapabilir miyim diye düşünmeye başladım. Öğretmenim youtube’da videolar gördüm. Büyükçe bir gömlek alınıyor, fazla uğraşmadan sabunla üzerine bir çocuk elbisesi çiziliyor, kesiliyor, dikişler yapılıyor, bitti! Bir saat içinde eski bir gömlek geri dönüştürüldü bile! Bundan güzel şey olur mu?

Eh, ben de öğrendim ya bu işleri artık, kızımın ölçüsünü falan almadan, hop diye bir bluz kesiverdim beş dakikada! (Hala örgü örer gibi davranabileceğini sanan ben!). Etek sörflesi de yapmadım, çunkü bluzun etek kısmı kullandım. Ön tarafına biraz büzgü yaptım kendimce. Yarım saatte de diktim! İşim toplam bir saatte bitti, kumaşın desenlerine kızım bayıldı, artıkları kesti desenleri takip ederek, küçük daireler, yapraklar... Onlar tabii hep değişik yemek çeşitleri oldular onun küçük tavalarında, tencerelerinde!

Dönelim bana: gururlu bir şekilde kızıma bluzu gösterdim, hemen giydirdim! Bir ne de göreyim? Çok ama çok büyük!!! Eh, küçük olmasından iyidir, önümüzdeki yaz giyer diye düşünerek şimdilik dolaba kaldırdım!

Yarın: Dikiş malzemeleri 

No comments:

Post a Comment