Monday, December 25, 2017

Yılbaşı geliyor!

Lara'nın bu sene yaptığı noel kartlarından biri

Çocukların en çok sevdikleri zaman değilse nedir bu yılbaşı? Hediye, çikolata ve kurabiye olsun da gerisinin önemi yok!

Lara yuvaya yedi aylıkken başlamıştı. Okuldaki il noel kutlamasını dokuz buçuk aylıkken yaptı! Noel babadan biraz korktu o sene sanırım, ama o kadar küçük bile olsalar, bir hareketlenme olduğunu fark edebiliyor çocuklar. Her tarafta rengarenk süsler, müzik, ve çikolata! 

Bir sonraki sene, neredeyse iki yaşındaydı. Artık noel diye birşey olduğunu, noel babanın hediye getirdiğini, kurabiyelerin gırla gittiğini fark etmişti! Hediye paketlerini ve noel kartlarını da tabii! Kuzenlerine noel hediyelerini götürmeden önce, ‘Lara, kartların üstüne sen de birşeyler yazıp çizmek ister misin?’ diye sorduk. ‘Evet!’.
Lara'nın 20 aylıkken imzasini attığı noel kartlari

Bir sene sonra ise artık neredeyse üç yaşındaydı ve noel nedir çok iyi biliyordu!  

‘Uslu durur ve iyi bir çocuk olursan noel baba sana istediğin hediyeyi getirecek, ne istersin?’ demiştik. Cevap çok netti: ‘Bir kurabiye şöleni istiyorum!’ Parantez açıyorum: bu benim çevirim. Cevabı italyanca vermişti aslında ve ‘Voglio uno spettacolo di biscotti!’ demişti. Çeviriyi hakkıyla yapmaya çalıştım! Çok büyük bir istekti, ama bir defa da demiştik artık, uslu durduysa noel baba ona ne isterse getirecekti. Epey bir uğraştım ben bu kurabiye şöleni için. Önce nasıl yapacağım diye düşündüm, sonra o sırada işimin düştüğü IKEA’da çözüm karşıma çıktı! 

Paketinin içinde duruyordu işte, tek yapmam gereken duvarları birleştirip zencefilli bisküvi evi hazırlamaktı! Çocuk oyuncağı! Tabii hiç öyle olmadı! Ben bu işi lego zannettim ama alakası yoktu! Birleşinceye kadar o duvarlar onlarca defa düştü! Tam üç saat sürdü, bir de ana duvarlardan biri kırıldı, ne büyük hayal kırıklığı! Yine de bir şekilde şu halde geldi:



Bir daha asla! Ama ertesi sabah Lara bu evi çam ağacının altında bulduğunda yüz ifadesi muhteşemdi! Bir kurabiye şöleni istemişti kızım, bundan iyi şölen olur mu? Hiç acımadan anında kırıp şapur şupur yemeye başladı! Neyse ki başka bir hediye koyduk önüne ve evi kuzenlerine götürdük, paylaştılar! Yoksa hepsini yemeye kalkacaktı!

O sene bir ‘sticker’ (çıkartma) merakı başladı Lara’da. İçinde çıkartmalar olan bir iki kitap almiştim. Noel kartlarını bu çıkartmalarla yapmak istedi. Bir kağıt verdim önüne ve bıraktım, sonuç beni de hayrete düşürdü! 


Kuzenine yaptığı bu karta yazılar dışında hiç müdahale etmedim. ‘Noel kutlaması yapan saray halkı’ imiş! 

Geçen sene dünyanın öbür ucunda yaşıyorduk ama evimize dönecektik noel tatili için. Tabii ki boş durmadık, Lara kuzenlerine yine noel kartları yaptı. Bütün malzemeler evdeki kullanılmış kağıtlar ve eski çıkartmalardı, sonuç çok şeker oldu!



Bu sene ise hayatımıza keçe kumaşlar, oluklu IKEA kağıtları, rengarenk ahşap düğmeler ve dikiş makinamız girdi tabii, onları kullanmadan noel kartı yapamazdık! 

Lara bütün kartları kendi dizayn etti, kime verilecek ya da yollanacaksa ona göre düşündü.






Bu kadar çok düğme dikmek uzun iş gibi görünebilir, ama makinada beş dakikada diktim hepsini, dikiş makinasında düğme dikmek ne kadar pratik birşey anlatamam.



Lara’nın bu seneki noel hediyesi istekleri bir hayli ilgiçti:
Yarasa
Kuyruklu yıldız
Ev

Yarasa ve kuyruklu yıldızı keçeden yaptım, evi ise üç boyutlu ahşap bir yapboz olarak satın aldım. Yarasa Lara’yı ne kadar sevindirdi anlatamam. Bütün gün elinden düşürmedi, herkese gösterdi, şimdi de onunla uyuyor! 



No comments:

Post a Comment