Tuesday, January 16, 2018

It’s a boy!



Geçen yaz Haziran ayında çok sevdiğimiz arkadaşlarımız bize bir bebek beklediklerini müjdelediler. Lara’nın İtalya’da en iyi anlaştığı arkadaşlarımız bu kişiler.

Haberi aldığımızda Lara’yla dikiş maceramız yeni başlamıştı aslında, ama bebeğin doğumunun Ocak ‘18 olacağını öğrendiğimiz için, o zamana kadar biraz ilerleyip bebek hediyesi dikmeye cesaret edeceğimizi düşünmüş ve hazırlıkları yapmıştım! İyi ki de yapmışım! Yeni yıl tatilinden döner dönmez Lara ile işe koyulduk ve iki haftasonunda projemizi tamamladık! Tam bu sırada bebek de doğdu! Haftaya hediyemizi götüreceğiz. Harika oldu!

Geçen yaz annem geldiğinde Zodio diye bir mega hobi mağazasına gittik. Müthiş bir yer, çok para harcıyorum orada, o yüzden annemden sonra bir daha gitmedim, ama beraber yeşil, pembe ve kiremit kırmızısi tonlarında kupon olarak satılan bir küçük set kumaş aldık. O kumaşları sakladım, geçen aylarda Amazon’dan bir yapışkan elyaf satın aldım (90cmx70cm) boyutlarında, bir de bizim oradaki tuhafiyeden 70cm uzunluğunda beyaz fermuar.

Aklımda kapitone bir battaniye yapıp kenarına fermuar takmak vardı. Hem battaniye, hem uyku tulumu, veya her yere serilebilecek basit bir örtü. Patchwork yapmak istiyordum. 
Herşeyden önce hangi kumaşları kullanacağımızı seçmeliydik. İşe başladığımızda bebeğin erkek olacağını öğrenmiştik. Ben yazın Zodio’dan aldığım kupon kumaşları kullanmak istiyordum ama Lara bazıları pembeli kırmızılı diye çok karşı çıktı! Ne kadar uğraşsam da onun kafasındaki ‘kız rengi- erkek rengi’ kavramını silip atamıyorum. Biz öğretmedik ama tabii mağazalarda herşey pembe kız çocukları için. Okulda da çocuklar birbirlerinden etkileniyorlar. Tutturdu ‘bu kumaşlar olmaz pembe ve kırmızı kız rengi’ diye.



Peki ne yapacağız? 
30cmx30cm ebadında başka kumaşlarım vardı. Onların içinden mavi desenli olanları buldu çıkarttı. ‘Anne bunları kullan! Ivan erkek bebek, bu maviler olur!’ 
Ne yapacağız? Mecburen kabul ettim. ‘Bunlar başka kumaş, artık sen yan yana getireceksin, ben dikecegim’ dedim. Kabul etti! İyi bir takımız! 
Önce Lara’nın ‘onayladığı’ iki kumaşı kullanarak elyafın ebatlarında şerit şerit diktim, sonra da ütüledim, elyafi yapıştırdık. Buraya kadar herşey çok kolaydı.



Sonra öbür yüz için Lara kestiğim kumaşları yan yana dizmeye başladı!
Bir püf noktası var tabii bu işin: bu kareleri çok düzgün kesmek ve yine çok düzgün dikmek lazım. Biz biraz kaydırmışız, olur o kadar, bir dahaki sefere dikkat edeceğiz!

Geldiğimiz noktada biraz durup, bir hata yapmamak için aşağıdaki YouTube videosunu birkaç defa seyrettim:


Lara’nın en en çok beklediği nokta buydu: kumaş klipslerini kullanmak!






İtiraf etmeliyim ki ben de bayıldım bu klipslere. Çünkü kat kat kumaşı iğnelemek çok zor, bir de makina çekerken aslında klipsler tekrar ayarlanabiliyor. 

Bu arada bir parantez: bu klipsleri keçe kumaşlarla beraber almıştım ve Lara geçen yaz bunlarla oynadi durdu! Keçe kumaşları klipslerle tutturup piknik örtüleri, battaniyeler, bebek kıyafetleri yaptı! 

Gelelim sonuca: biz çok beğendik, bakalım bebeğin annesi de beğenecek mi? Bu arada, Lara’nın eklettirdiği mavili kumaşlar hiç de fena olmadı! Demek ki çocukların zevkine güvenmek lazım!







No comments:

Post a Comment