Wednesday, June 13, 2018

En güzel projemiz!



Lara’nın okulunun yıl sonu gösterisi zamanı yaklaşıyordu ve anneler aralarında ‘öğretmenlere ne alsak?’  diye yıl sonu hediyesi konuşmaya başladılar. Bu sene Lara çok güzel bir anaokuluna devam etti. Okul büyük ve çocuklar çok değişik aktiviteler yaptılar. Öğretmenler çok deneyimli ve profesyonel, sınıfındaki çocukların anne babaları da çok ‘normal’ insanlar. Bu ‘normal’ tanımlaması komik olabilir ama benim için çok önemli. Geçen seneki okulunda çok sıkıntı çektik kendini bilmez anneler yüzünden. 

Durum böyle sakin ve olumlu olunca, annelerin whatsapp chat’ına bir öneri götürdüm. Madem hediye alınacak öğretmenlere, neden çocukların da katıldığı elişi bir hediye yapmayalım? Cesaret edip, isterlerse alışveriş çantaları dikebileceğimizi söyledim. Tabii ben dikecektim, ama bakalım kabul edecekler miydi? 

Bu anneler hem akıllı, hem pratik ve iyi niyetli de bir grup. Hiç tartışmadan ‘evet’ dediler. Ben chat yapılırken bir taraftan ipad’imde bir iki eskiz karaladım. Çocukların sınıfı ‘folletti’ olarak geçiyor. Yani ‘masal cinleri’. Her sınıfın bir lakabı var. Her öğretmen için bu masal cini temalı bir eskiz çizdim. Annelerden her çocuğun evdeki artık kumaşlardan bir kalp, bir masal cini şapkası kesmesini, ve iki de iri ve renkli düğme bulup getirmelerini istedim.

Yarım saat içinde çizip paylaştığım eskizleri gerçekleştirmek konusunda neyse ki mahçup olmadım. Bir senede bu noktaya gelebilmek çok güzel benim için. Dikiş öğrendim diyemem, terzi değilim tabii ki, ama çok şey öğrendim dikiş hakkında. Lara bile patron çıkartmayı, dikiş makınası kullanmayı öğrendi!

Çantaları şu meşhur kullanılmamış eski çarşaflardan diktim. Astarlarını da annemin ve yine aynı arkadaşımın verdiği artık renkli desenli kumaşlardan diktim. Her çantada bir de cüzdan veya telefon cebi var. Sonuç gerçekten mükemmel oldu ve çok içime sindi. Öğretmenler hediyelerini görünce sevinçten ne yapacaklarını şaşırdılar. 










Hediyeleri yapmayı teklif ettiğim andan, hediyeleri verdiğimiz ana kadar geçen iki hafta biraz stresliydi itiraf etmeliyim, ama bir o kadar da eğlenceliydi. 

İlk hafta boyunca okulda Lara’nın dolabına anneler öğretmenlerden gizli gizli küçük zarfların içinde kumaş parçaları ve düğmeleri koydular, ben de her akşam hediye açar gibi açtım zarfları. Hangi kumaşın ve düğmenin kimden geldiğini unutmamak için post-it kullandım ve resim çektim, ama Lara anında hepsini ezberledi! Genç hafıza ne muhteşem birşey!

Kalpler ve şapkalar geldikçe her akşam biriktirmeden gönderen çocukların adını makinayla işledim. Bir dikiş kağıdı kullandım bu işi yaparken.


Bütün malzemeler elime ulaştıktan ve ben bütün isimleri işledikten sonra Minik Makas, o sihirli elleriyle imdadıma yetişti. Tam 44 kalp ve şapkayı milimetrik olarak dikiş kağıdından kesti. Böylece kumaşın arkasında bir destek kağıdı oldu, ve çantaların üzerine bu kağıdı çıkartmadan diktik. Bu kağıt kaymadığı sürece ıslansa da iki kumaş arasında sabit olduğu için yırtılmıyor veya topaklanmıyor, yani yıkamaya geliyor.

Lara bana çok zaman kazandırdı. O kesme işiyle uğraşırken ben de üçüncü çanta için harekete geçtim ve düğmeleri yerleştirmeye başladım.


İsimleri karıştırmamak için geçici kalemle çocukların isimlerini kumaşın üzerine yazıp resim çektim.

Dördüncü çanta için düğmeleri kağıda geçici olarak yapıştıtırıp isimleri kağıda yazdım. Bu arada Lara düğmelerden en büyük olanını elimden kapıp ağız ve yanak boyadı ve sticker göz yapıştırdı!!!

Ben düğmelerle uğraşırken Lara kumaşları kesmeyi bitirmişti, böylece ilk iki çantanın üzerine kalpleri ve şapkaları iğnelemeye, ve hatta aplik yapmaya başladım:



Aplik çok zevkli bir iş, ama çok el alıyor. İlk haftasonu bittiğinde ben sadece ilk çantayı tümüyle bitirebildim.



Hafta arası okulda bir veli toplantısı vardı ve bazı anneleri görecektim. Bitirdiğim çantayı gizlice gösterdim. Kalpli olanıydı. Bu çantayı Lara’nın sınıfını yılbaşına kadar okutan, sonra rahatsızlanarak tedavi görmeye başlayan öğretmeni için yaptık. Anneler bayıldı çantaya, benim de kendime güvenim arttı ve hafta sonu yaklaşırken her akşam düğmeli çantaların düğmelerini diktim. 

Cumartesi sabah kalktığımzda kumaş kalemleriyle çizilmesi gerekenleri çizdik. Lara oturdu ve sabırla tam 66 göz yapıştırdı çantalara!








Bu son çantanın düğmelerini makinada diktim. Saçları renkli keçeden yaptık. Her çocuğun saç rengi ve şekline Lara karar verdi. Kendi saçlarını pembe ve tek taraftan örgülü istedi!!!

Cumartesi öğleden sonra çantaları bitirdik!  O kadar tatlı oldular ki, annelerden birinin dediği gibi, dört çantayı birbirinden ayırmak zor oldu!





Bütün bunlar olurken, anneler iki öğretmeni unutmuş olabileceğimizi söylediler. Okul sonrası destek öğretmenleri. Onlara da teşekkür kartı yaptık. Lara çok sevdiği pyssla boncuklarıyla iki masal cini yaptı (internetten örnek bulup önüne koydum tabii ki), ben de ütüledim.




Kartları renkli IKEA kağıtlarıyla hazırladık.

Ve herşeyi güzelce paketledik.






Ve mutlu son! Lara da ben de böyle önemli bir projenin altından kalktığımız için çok mutluyuz!



















No comments:

Post a Comment